Tonsillektomia – usunięcie migdałków podniebiennych w szpitalu Orthos w Komorowicach
Zabieg usunięcia migdałków podniebiennych wykonywany jest w przypadku leczenia przewlekłych zapaleń migdałków, które doprowadzają do częstych, nawracających angin oraz utajonych ognisk zakażenia rozprzestrzeniających się w organizmie.
I chociaż stosowanie płukanek, pędzlowania, preparatów przeciwbólowych w jednorazowym zapaleniu czy antybiotykoterapii w ostrym jego przebiegu ma początkowo sens to jednak stany przewlekłe skutecznie eliminuje jedynie zabieg operacyjny.
O przewlekłym stanie zapalnym migdałków mogą świadczyć m.in. okresowy ból gardła, uczucie przeszkody w gardle, ból szyi, trudności w przełykaniu, cuchnący oddech, nieprzyjemny smak w ustach, zaburzenia smaku czy powiększone węzły chłonne szyi. Często na migdałkach tworzą się białe lub żółte, twarde, cuchnące złogi tzw. czopy migdałkowe (resztki jedzenia, limfocyty, złuszczony nabłonek i bakterie). Przerośnięte migdałki mogą powodować też zespół bezdechu obturacyjnego w trakcie snu.
Operację tonsillektomii przeprowadza się w znieczuleniu ogólnym, z dostępu przez jamę ustną, zatem nie ma konieczności wykonywania jakichkolwiek nacięć na skórze twarzy czy szyi. Migdałki usuwane są wraz z otaczającą je torebką. Krwawienie zaopatruje się z użyciem diatermii lub rozpuszczalnych szwów. Rana goi się przez tworzenie białego nalotu zwanego włókniakiem. Przez pierwsze kilka dni sprawia dyskomfort, a nawet ból. W tym czasie konieczne jest przyjmowanie pokarmów w postaci półpłynnej, unikanie potraw gorących, pikantnych i kwaśnych. W 6-7 dobie po zabiegu powstały włókniak rozpuszcza się i może wystąpić krwawienie.
Do głównych zaleceń przedoperacyjnych zaliczyć należy wykonanie podstawowych badań diagnostycznych (morfologia, układ krzepnięcia i grupa krwi) oraz konsultację anestezjologiczną. Po operacji, która trwa ok. godzinę zaleca się unikanie wysiłku fizycznego przez miesiąc, a w razie konieczności stosowanie leków przeciwbólowych. Czas pobytu pacjenta w szpitalu wynosi jedną dobę.
https://gsdfsdfsdfsdfsd.freekru.pl/hospital/szpital-orthos-komorowice-wroclaw/
Wypełnij formularz, oddzwonimy do Ciebie.
~Artykuł przygotowany przez Szpital Orthos
Artroskopia stawu kolanowego w szpitalu Orthos w Komorowicach
Artroskopia stawu kolanowego to jeden z najczęściej wykonywanych zabiegów ortopedycznych w Szpitalu Orthos w Komorowicach. Oprócz schorzeń stawu kolanowego metodą artroskopową diagnozujemy i leczymy także staw biodrowy oraz barkowy.
Zabieg artroskopii stawu kolanowego nie polega jedynie na zdiagnozowaniu schorzenia poprzez wprowadzenie do wnętrza stawu wąskiego narzędzia zakończonego kamerą i znalezienia przyczyn dolegliwości. Jednoczasowo naprawia się też uszkodzenia stawu. Mówimy wówczas o artroskopii diagnostyczno-leczniczej.
Artroskopia wykonywana jest zazwyczaj u pacjentów młodych i w średnim wieku, którzy ulegli urazom i kontuzjom, skarżą się na przewlekłe dolegliwości bólowe oraz problemy z ruchomością oraz tzw. „blokowaniem” stawu kolanowego niewiadomego pochodzenia.
Po konsultacji kwalifikacyjnej do zabiegu, pacjent pozostaje pod opieką lekarza prowadzącego z którym wspólnie ustalają optymalną datę wykonania zabiegu, a następnie pacjent realizuje wszelkie niezbędne dodatkowe badania laboratoryjne konieczne do wykonania zabiegu (w tym m.in. oznaczenie grupy krwi). Badania można wykonać bezpośrednio przed zabiegiem, jednak wcześniejsze zadbanie o posiadanie wyników pozwoli skrócić czas oczekiwania na zabieg.
Przez cały okres leczenia pacjenta w szpitalu Orthos, przypisana jest opiekunka, która pomaga i wspiera we wszystkich formalnościach, przypomina o konieczności wykonania badań oraz służy pomocą w przypadku jakichkolwiek pytań.
Artroskopia stawu kolanowego zaliczana jest do mniejszych zabiegów ortopedycznych i trwa ok. godzinę. Wykonuje się ją w znieczuleniu podpajęczynówkowym. Chirurg wykonuje punktowe nacięcie skóry i wprowadza przez nie do stawu wąskie narzędzie zakończone kamerą. W ten sposób odnajduje przyczynę dolegliwości, a następnie z drugiego punktowego cięcia do stawu wprowadza narzędzia, dzięki którym naprawia uszkodzenia. Końcowy etap zabiegu polega na wypłukaniu z wnętrza stawu krwi i pozostawieniu drenu.
Niezwykle ważne jest aby rozpocząć po zabiegu kompleksową rehabilitację. Już w kolejnej dobie po artroskopii pacjent realizuje indywidualne ćwiczenia z rehabilitantem, jest pionizowany i uczy się poruszać z pomocą kul łokciowych. Poznaje także instrukcje dotyczące zakresu ćwiczeń, które może wykonywać samodzielnie. Niezwykle pomocna w procesie rehabilitacji jest szyna CPM do ciągłego ruchu biernego, która pozwala uzyskać odpowiedni na danym etapie kąt zgięcia kończyny i wprawić ją w ruch po zabiegu.
Po artroskopii kolana należy co 2 dni zmieniać opatrunki, a w dziesiątej dobie po zabiegu zdejmowane są szwy. Należy też odciążać operowaną kończynę przez okres, który lekarz zaleci w karcie informacyjnej. Po zabiegu stosuje się też specjalne pończochy oraz kompresoterapię i leczenie przeciwzakrzepowe, a w przypadku wystąpienia przejściowych dolegliwości bólowych – leki przeciwbólowe.
